" />

  • Print
  • Email

Επιλογή Παιδικού Σταθμού

Tsalmatza1

Ο παιδικός σταθμός και το νηπιαγωγείο είναι λύσεις ανάγκης, για τις μητέρες που εργάζονται ή κάτι πραγματικά χρήσιμο για τα παιδιά

Ένα από τα πλεονεκτήματα του παιδικού σταθμού είναι η κοινωνικοποίηση του παιδιού. Το παιδί έρχεται σε επαφή με συνομιλήκους, με άλλους ενήλικες πέραν του στενού οικογενειακού του περιβάλλοντος, διαμορφώνει δικές του σχέσεις, μαθαίνει να υπακούει σε κανόνες που θα το βοηθήσουν για τη μετέπειτα ένταξή του στο σχολικό αλλά και κοινωνικό περιβάλλον. Κάνει τα πρώτα του βήματα προς την αυτονομία. Μέσα από το παιδαγωγικό πρόγραμμα, τις δημιουργικές δραστηριότητες, αλλά και το παιχνίδι με τα άλλα παιδιά ενισχύεται η γλωσσική και σωματική του ανάπτυξη.
Μια συχνή ανησυχία των γονιών έχει να κάνει με τις ασθένειες, που στον παιδικό σταθμό είναι πιο εύκολο να κολλήσει ένα παιδί. Ωστόσο, αν δεν συμπίπτουν άλλοι σοβαροί ιατρικοί λόγοι, οι ασθένειες στην παιδική ηλικία είναι αναπόφευκετες και, σύμφωνα με παιδιάτρους, συμβάλλουν στην ενίσχυση και ενδυνάμωση του ανοσοποιητικού συστήματος. Δεν είναι δυνατό να περιμένουμε ότι το παιδί δεν πρόκειται να αρρωστήσει ποτέ, και σίγουρα δεν βοηθάει το να ζει σε ένα αποστειρωμένο περιβάλλον.
Μια κατάλληλη ηλικία για να ενταχθεί το παιδί στον παιδικό σταθμό θεωρείται τα 2,5 με 3 έτη. Το παιδί έχει κατακτήσει βασικά στοιχεία όσον αφορά τη γλώσσα και την αυτοεξυπηρέτηση, μπορεί να επικοινωνήσει, να εκφράσει τις ανάγκες του, να αλληλεπιδράσει. Ωστόσο, σε αρκετές περιπτώσεις, όπου και οι δύο γονείς εργάζονται, και που δεν υπάρχει η δυνατότητα το παιδί να παραμείνει στο σπίτι με άλλον ενήλικα, προτιμάται ο παιδικός σταθμός και σε μικρότερες ηλικίες. Και σε αυτές τις περιπτώσεις, υπάρχουν βρεφονηπιακοί ή παιδικοί σταθμοί κατάλληλα οργανωμένοι και στελεχωμένοι, ώστε να ανταποκριθούν στις ανάγκες της ηλικιακής φάσης του παιδιού.
Αν οι γονείς αντιμετωπίζουν τον παιδικό σταθμό ως «λύση ανάγκης», αν νιώθουν ενοχές για το γεγονός ότι «αναγκάζονται να εγκαταλείψουν» το παιδί τους σε ένα ξένο περιβάλλον, τα παιδιά είναι σε θέση να νιώσουν αυτά τα συναισθήματα και να αντιδρούν στην ιδέα του παιδικού σταθμού, δυσκολεύοντας έτσι την προσαρμογή τους. Είναι πολύ σημαντικό, οι ίδιοι οι γονείς να προετοιμαστούν για την αλλαγή αυτή, ώστε να ξεκαθαρίσουν το νόημα που έχει για τους ίδιους η ένταξη του παιδιού τους σε ένα καθημερινό πρόγραμμα ενός παιδικού σταθμού και να μπορούν να εμπιστευθούν την επιλογή τους. Είναι σημαντικό να κατανοήσουν ότι αυτή η φάση σημαίνει μεγάλωμα, ανάπτυξη και βήματα προς την αυτονόμηση του παιδιού τους και να την αντιμετωπίσουν με τη χαρά και το καμάρι που αντιστοιχεί.

Μήπως η καθημερινή εκπαίδευση στην προσχολική ηλικία και η ρουτίνα του σχολείου το κουράσουν;

Αυτή είναι μια συχνή ερώτηση των γονέων, που αν τη σκεφτούμε λίγο παραπάνω σχετίζεται περισσότερο με την αγωνία τους να εμπιστευθούν τη διαπαιδαγώγηση και τη φροντίδα του παιδιού τους σε ένα άγνωστο, ως τότε για αυτούς, περιβάλλον. Αγωνία απολύτως σεβαστή και κατανοητή, καθώς το παιδί βρίσκεται σε ένα σημαντικό για τη μετέπειτα εξέλιξή του αναπτυξιακό στάδιο, και είναι λογικό οι γονείς να θέλουν να φροντίσουν όσο το δυνατό καλύτερα. Άλλες σχετικές ερωτήσεις είναι το αν η δασκάλα θα μπορεί να σεβαστεί τους ρυθμούς του παιδιού, αν θα έχει την υπομονή να ακούει και να απαντάει στις ερωτήσεις του, αν θα έχει το χρόνο να ασχολείται με τα παιδιά εξατομικευμένα και να τους βοηθήσει στην προσωπική τους ανάπτυξη, κτλ.
Ίσως, να είναι βοηθητικό για τους γονείς να σκεφτούν ότι όσο σημαντικό και υγιές είναι για το παιδί σε αυτή τη φάση να απολαμβάνει τη φροντίδα, το ενδιαφέρον και την προστασία του γονιών του, άλλο τόσο σημαντικό και υγιές είναι να νιώθει ότι έχει την εμπιστοσύνη και την έγκρισή τους, στα πρώτα του βήματα προς την αυτονόμηση. Η γνωριμία και η επαφή των γονιών με τη μελλοντική παιδαγωγό του παιδιού και η δυνατότητα να της εκφράσουν απορίες σχετικά με τις δραστηριότητες και τις μεθόδους που ακολουθούνται, μπορεί να ανακουφίσει αυτές τις αγωνίες, καθώς το «άγνωστο» θα μετατραπεί πλέον σε κάτι πιο γνώριμο και οικείο.

Tsalmatza2

Με ποιο κριτήριο διαλέγουμε παιδικό σταθμό για το παιδί μας;

Οι γονείς θα πρέπει να έχουν επισκεφθεί κάποιους παιδικούς σταθμούς πριν αποφασίσουν ποιος είναι ο κατάλληλος για το παιδί τους. Η συζήτηση με φίλους, συγγενείς που έχουν περάσει αντίστοιχα στάδια, ενδεχομένως να τους βοηθήσει να διαμορφώσουν κάποια εικόνα για να καταλήξουν στα κριτήρια που είναι σημαντικά για αυτούς. Υπάρχουν δημόσιοι, δημοτικοί, ιδιωτικοί, καθώς και παιδικοί σταθμοί που ανήκουν σε συλλόγους ή σε οργανισμούς. Η οικονομική συμμετοχή διαφέρει από δωρεάν, χαμηλή ή και υψηλή, και ανάλογα με τις υπηρεσίες που παρέχονται. Βέβαια, δεν είναι απαραίτητο ότι η ποιότητα των υπηρεσιών είναι πάντα ανάλογη με το ύψος των διδάκτρων.
Αρχικά, καλό είναι να έχουν μια τηλεφωνική επικοινωνία με τους παιδικούς σταθμούς της περιοχής τους και να ζητήσουν πληροφορίες σχετικά με το ωράριο λειτουργίας, τις ηλικίες που δέχονται, το φαγητό, τη μεταφορά (αν διαθέτουν). Είναι καλό, ο παιδικός σταθμός να μην είναι πολύ απομακρυσμένος από την περιοχή τους, ώστε να είναι εύκολα πρασβάσιμος από τους γονείς, αν χρειαστεί, και να δοθεί η δυνατότητα στο παιδί να αποκτήσει φίλους από την περιοχή.
Αφού ξεχωρίσουν τους παιδικούς σταθμούς που τους ενδιαφέρουν είναι χρήσιμο να τους επισκεφθούν, ώστε να μπορούν να έχουν οι ίδιοι μια εικόνα του χώρου σχετικά με τις κτιριακές εγκαταστάσεις, τη διαμόρφωση και διαρρύθμιση των εσωτερικών και εξωτερικών χώρων, την ασφάλεια που διαθέτουν, τις συνθήκες καθαριότητας και υγιεινής, το παιδαγωγικό υλικό, τα παιχνίδια, το μεταφορικό μέσο που χρησιμοποιείται. Κάποιοι μάλιστα συστήνουν να ζητείται και η άδεια λειτουργίας, καθώς υπάρχουν και παιδικοί σταθμοί που λειτουργούν παράνομα.
Επιπλέον, στη συζήτηση με τον υπεύθυνο του παιδικού σταθμού είναι καλό να διευκρινιστούν στοιχεία σχετικά με το πρόγραμμα δραστηριοτήτων που ακολουθείται, τις αργίες, τις εκπαιδευτικές εκδρομές, τη διαμόρφωση των τμημάτων, τη στελέχωσή τους. Για παράδειγμα με τι κριτήριο διαμορφώνουν τα τμήματα; Ποια είναι η αναλογία παιδιών και προσωπικού; Πόσο μεγάλα είναι τα τμήματα; Επίσης, καλό είναι να ζητήσουν πληροφορίες για την εμπειρία, την εκπαίδευση και τη σταθερότητα του παιδαγωγικού προσωπικού. Υπάρχουν παιδικοί σταθμοί που το προσωπικό αλλάζει συνεχώς. Πέραν του ότι αυτό δεν δίνει τη δυνατότητα στα παιδιά να αναπτύξουν μια σταθερή σχέση εμπιστοσύνης, τι θα μπορούσε να σημαίνει αυτό για τις συνθήκες που επικρατούν στο συγκεκριμένο πλαίσιο;
Επίσης, χρήσιμο είναι να ζητηθούν πληροφορίες σχετικά με το πως γίνεται η επικοινωνία δασκάλας γονιού, τι γίνεται σε περίπτωση που το παιδί αρρωσταίνει, αν υπάρχει επιπλέον επιστημονικό προσωπικό που συνεργάζεται με τον παιδικό σταθμό (π.χ. παιδίατρος, ψυχολόγος, κοινωνικός λειτουργός κτλ.), αν γίνονται ομάδες ενημέρωσης γονέων.
Τέλος, είναι καλό οι γονείς να συνυπολογίσουν στην αξιολόγησή τους το πως οι ίδιοι ένιωσαν με αυτή την επίσκεψη. Πως τους φάνηκε το κλίμα; Πως ένιωσαν στην επικοινωνία με τον υπεύθυνο του παιδικού σταθμού και με το προσωπικό που υπάρχει εκεί; Φάνηκε να δίνεται περισσότερη έμφαση στην εικόνα παρά στην ουσία; Τα φυλλάδια, έντυπα (καλό είναι να ζητήσουν) ανταποκρίνονται σε αυτά που είδαν; Νιώθουν ικανοποιημένοι με τις πληροφορίες που πήραν; Με τον τρόπο που τους αντιμετώπισαν;
Η επιλογή του κατάλληλου παιδικού σταθμού είναι μια σημαντική υπόθεση για τους γονείς, καθώς είναι η πρώτη φορά που εμπιστεύονται τα παιδιά τους σε ένα άλλο πλαίσιο. Είναι σημαντικό να νιώθουν ασφαλείς και σίγουροι με την επιλογή τους.

tsalmatza6

Πώς μπορούν να προετοιμαστούν οι γονείς για την πρώτη ημέρα στο σχολείο;

Πολλές φορές δίνουμε έμφαση στα συναισθήματα αποχωρισμού και απώλειας που μπορεί να νιώσει το παιδί, το οποίο καλείται για πρώτη φορά να μείνει για πολλές ώρες μακρυά από τους γονείς του και το περιβάλλον του σπιτιού του, παραβλέποντας ότι αντίστοιχα συναισθήματα άγχους μπορεί να νιώθουν και οι γονείς. Η πρώτη φορά στον παιδικό σταθμό είναι ένα μεταβατικό στάδιο, μια μεγάλη αλλαγή στην καθημερινότητα της οικογένειας. Βιώνεται εξίσου, τόσο από το παιδί όσο και από τους γονείς, και χρειάζεται χρόνος για να προσαρμοστούν στη νέα αυτή συνθήκη.
Όπως προείπαμε, συχνά οι γονείς νιώθουν ανασφάλεια καθώς καλούνται να εμπιστευτούν το παιδί τους σε ένα πλαίσιο και σε έναν ενήλικα που δεν γνωρίζουν. Ερωτήσεις όπως «Θα έχει διάθεση η δασκάλα να ασχοληθεί εξατομικευμένα με το κάθε παιδί; Θα είναι αρκετά τρυφερή; Θα με ενημερώσουν εγκαίρως αν συμβεί κάτι; Θα δίνουν σημασία στην καθαριότητά τους; Θα ξέρουν πως να παρέμβουν αν τα παιδιά τσακώνονται μεταξύ τους; κτλ» είναι πολύ συχνές. Η ενημέρωσή τους, η επίσκεψή τους σε διάφορα πλαίσια, καθώς και η προηγούμενη επικοινωνία με τη δασκάλα στο πλαίσιο, που θα αποφασίσουν ότι είναι κατάλληλο για το παιδί τους, θα τους βοηθήσει να νιώσουν εμπιστοσύνη στην επιλογή τους.
Επίσης, είναι καλό να μοιραστούν μεταξύ τους τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους για αυτή την αλλαγή, δίνοντας έμφαση στα καλά στοιχεία που έχουν να κερδίσουν από τη συγκεκριμένη αναπτυξιακή φάση της οικογένειας. Αν οι ίδιοι νιώσουν καλά με την απόφασή τους και τα συναισθήματα ανησυχίας αντικατασταθούν σιγά σιγά από χαρά και καμάρι για το προχώρημα του παιδιού τους, το σίγουρο είναι ότι θα μπορέσουν να προετοιμάσουν και το παιδί κατάλληλα.

Πώς μπορούμε να προετοιμάσουμε το παιδί για την πρώτη μέρα στον παιδικό σταθμό;

Η μεγάλη μέρα πλησιάζει. Ας μην ξεχνάμε ότι, όσο πιο καλά είναι προετοιμασμένος ο γονιός και όσο καλύτερα νιώθει για το προχώρημα του παιδιού του, τόσο καλύτερα θα το βοηθήσει στην προσαρμογή του.
Καλό είναι, όπως προείπαμε να έχει επισκεφθεί ο ίδιος από πριν το χώρο του παιδικού σταθμού, ώστε να μπορεί να περιγράψει με σαφήνεια στο παιδί του, το τι πρόκειται να συναντήσει εκεί. Ποιες μέρες θα πηγαίνει, ποιες ώρες (τα παιδιά σε αυτή την ηλικία δεν έχουν ακόμη αναπτυγμένη την έννοια του χρόνου – μπορούν να του εξηγήσουν τις ώρες και τις ημέρες χρησιμοποιώντας ένα ημερολόγιο, ζωγραφιές, ιστορίες κτλ), πως θα πηγαίνει, αν θα τρώει εκεί, ποιους χώρους θα χρησιμοποιεί, σε τι πράγματα μπορεί να το βοηθήσει η δασκάλα, τι πράγματα θα κάνουν. Βιβλία που μιλούν για παιδιά που πηγαίνουν πρώτη ημέρα στο σχολείο είναι χρήσιμα για την εξοικείωση του παιδιού με αυτές τις έννοιες.
Βοηθητικό είναι να έχει προηγηθεί με το παιδί μια επίσκεψη στο χώρο του παιδικού σταθμού, ώστε να του δοθεί η δυνατότητα να αποκτήσει μια εικόνα για το χώρο, τις δασκάλες, τα παιχνίδια, τα άλλα παιδιά. Οι γονείς μπορούν επίσης να μιλήσουν για τις δικές τους εμπειρίες από την πρώτη ημέρα στο σχολείο. Τα παιδιά λατρεύουν τις ιστορίες.
Στις περιγραφές τους οι γονείς είναι καλό να είναι σαφείς και συγκεκριμένοι, ώστε να μη δημιουργούν προσδοκίες στο παιδί που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Πολλές φορές, οι γονείς προσπαθώντας να πείσουν το παιδί και τον εαυτό τους, για το πόσο «φανταστικά» και «τέλεια» είναι στον παιδικό σταθμό, εξιδανικεύουν και υπερβάλλουν στις περιγραφές τους, με κίνδυνο το παιδί να νιώσει απογοήτευση και πίεση, όταν ανακαλύψει ότι δεν είναι πάντα τόσο «φανταστικά». Είναι σημαντικό να πιστεύουν πρώτοι οι ίδιοι αυτά που λένε.
Κάποιες ημέρες πριν από τη «μεγάλη μέρα», καλό είναι να πάει ο γονιός μαζί με το παιδί να ψωνίσουν τα πράγματα που θα χρειαστεί για τον παιδικό σταθμό, ώστε να μπορεί και το ίδιο να συμμετέχει στην προετοιμασία, επιλέγοντας τα πράγματα που του χρειάζονται. Το προηγούμενο βράδυ, πριν τον παιδικό σταθμό, ο γονιός μπορεί να ζητήσει από το παιδί να ετοιμάσουν τη τσάντα του, να επιλέξει τα ρούχα που θα φορέσει, και αν θέλει να πάρει ένα αντικείμενο (βιβλίο, παιχνίδι) που θα το δείξει στη δασκάλα του και στους συμμαθητές του. Θα του εξηγήσει ότι τις πρώτες μέρες (3-5), θα παραβρίσκεται στο χώρο του σχολείου, όχι μέσα στην τάξη (σε πολλούς σταθμούς συστήνεται κάτι τέτοιο), αλλά μετά θα το πηγαίνει στο σχολείο, θα φεύγει για να πάει στη δουλειά του, και θα επιστρέφει να το παίρνει. Μπορούν να αναπτύξουν και έναν κώδικα χαιρετισμού (ένα τραγούδι, μια αγκαλιά, ένα παιχνίδι). Σημαντικό είναι να μη φύγει ποτέ, χωρίς να χαιρετίσει το παιδί, ακόμη και αν το παιδί κλαίει ή αντιδρά.
Είναι καλό να αναπτύξουν μια πρωινή ρουτίνα, ώστε να έχουν χρόνο να μοιραστούν κάποια πράγματα πριν φύγουν για το σχολείο. Να μη γίνεται δηλαδή με πίεση και άγχος. Επίσης, είναι σημαντικό να υπάρχει σταθερότητα στις μέρες και ώρες που θα πηγαίνει, ώστε να συνηθίσει το παιδί στο συγκεκριμένο πρόγραμμα. Αν ο γονιός συνοδεύει το παιδί στο σχολείο με άγχος ή με ύφος απολογητικό, είναι πιθανό και το παιδί να «συντονίζεται» με τον γονιό με αποτέλεσμα να μη θέλει να κάτσει στο σχολείο.
Συνοψίζοντας, υπάρχουν πολλοί τρόποι και πολλά πράγματα που μπορούν να πουν ή να κάνουν οι γονείς για να ενισχύσουν τα παιδιά τους στα πρώτα αυτά βήματα. Το σημαντικό πίσω από όλα αυτά είναι να βρουν και οι ίδιοι τη χαρά, που συνοδεύει αυτό το προχώρημα, να εμπιστευτούν την επιλογή τους και τις δυνατότητες του παιδιού τους, ώστε να αναπτύξουν ένα σταθερό μοντέλο συμπεριφοράς που θα λειτουργεί ενθαρρυντικά για το παιδί τους.

Αν το παιδί τρομάζει στη σκέψη να αποχωριστεί το σπίτι και την οικογένειά του, μήπως είναι καλύτερα να μην πάει παιδικό σταθμό;

Καλό είναι να ορίσουμε τι εννοούμε με τον όρο «τρομάζει» και να κατανοήσουμε τι είναι αυτό που κάνει το παιδί να τρομάζει. Ανησυχεί μήπως ότι δεν θα ξαναδεί τους γονείς του; Δεν ξέρει τι είναι αυτό το «σχολείο» και άρα «τρομάζει» με το τι θα συναντήσει εκεί, τι θα κάνει, πως θα είναι; Λογικό δεν είναι να «τρομάζει» αν δεν έχει εικόνα για τι πράγμα του μιλάμε; Θα πρέπει να κατανοήσουμε πολύ καλά που έγκειται η ανησυχία του παιδιού, πριν καταλήξουμε στο ότι απλά τρομάζει με το σχολείο ή είναι «προσκολλημένο» στους γονείς του.
Επίσης, καλό είναι να συνυπολογίσουμε, τι συμβαίνει εκείνη την περίοδο στην οικογένεια. Μήπως η περίοδος αυτή συμπίπτει με κάποια σημαντική αλλαγή στη ζωή της οικογένειας και του παιδιού; Για παράδειγμα, απώλεια αγαπημένου προσώπου, διαζύγιο, μετακόμιση, εγκυμοσύνη; Τέτοιες αλλαγές, η καθεμία για διαφορετικούς λόγους, είναι πιθανό να κάνουν το παιδί να μη θέλει να αποχωριστεί τους γονείς του. Σε αυτή την περίπτωση είναι καλό να γίνει μια συζήτηση με τη δασκάλα του παιδιού, ώστε να βρεθούν τρόποι που θα βοηθήσουν το παιδί να εκφράσει τα συναισθήματά του και να προσαρμοστεί στο καινούριο περιβάλλον.
Το να μην πάει καθόλου στον παιδικό σταθμό ή να σταματήσει λίγο καιρό αφού ξεκινήσει, μπορεί να λειτουργήσει ανασταλτικά για το προχώρημα του παιδιού, καθώς παρατείνουμε κάτι, που έτσι κι αλλιώς θα χρειαστεί να γίνει αργότερα.

tsalmatza7

Τι πρέπει να κάνει ένας γονιός όταν το παιδί του του λέει συνεχώς πως δεν θέλει να πάει στο σχολείο και το βλέπει κάθε πρωί να κλαίει και να παρακαλά να μείνει σπίτι;

Πολλές φορές τα παιδιά αντιδρούν στην ιδέα του παιδικού σταθμού καθώς, όπως προείπαμε, καλούνται να αφήσουν το οικείο και προστατευμένο περιβάλλον του σπιτιού, όπου έχουν την κεντρική θέση, και να πάνε σε ένα άλλο περιβάλλον, άγνωστο, όπου υπάρχουν και άλλα παιδιά και όλα αντιμετωπίζονται ισότιμα. Μπορεί να αντιδράσουν με κλάμα, με παράπονα ότι δε νιώθουν καλά ή ότι είναι άρρωστα, με παλινδρόμηση σε προηγούμενα, ήδη κεκτημένα, στάδια (π.χ. ενούρηση). Τέτοιες αντιδράσεις είναι πιθανό να παρουσιαστούν και πάλι μετά από Σαββατοκύριακο ή διακοπές μεγάλης διάρκειας, και ενώ το παιδί μας είχε δώσει την εντύπωση ότι είχε προσαρμοστεί.
Σε πολλές περιπτώσεις, οι συμπεριφορές αυτές αποτελούν μια φυσιολογική αντίδραση του παιδιού στην αλλαγή. Μπορεί με αυτόν τον τρόπο να δοκιμάζουν τα όρια τα δικά τους και των γονέων τους, ή ακόμη και να διαισθάνονται τη δυσκολία των γονέων να τα αποχωριστούν. Όπως και να 'χει, στις περισσότερες περιπτώσεις, είναι συμπεριφορές που μπορούν να αντιμετωπιστούν και να μετριαστούν με την πάροδο του χρόνου. Αρκεί οι γονείς να ανταποκριθούν με ενδιαφέρον και τρυφερότητα, να είναι διαθέσιμοι να ακούσουν τα συναισθήματά του, χωρίς να τα πιέζουν να μη νιώθουν έτσι, και να είναι σταθεροί στη συμπεριφορά τους. Μπορούν με ήρεμη φωνή, απλά λόγια, να του εξηγήσουν τους λόγους για τους οποίους πρέπει να πηγαίνει σχολείο και να παραμείνουν σταθεροί σε αυτό. Παράλληλα, είναι σημαντικό να έχουν καλή συνεργασία με τη δασκάλα του παιδιού. Είναι πιθανόν το παιδί να αντιδρά έτσι στο σπίτι ή μπροστά στους γονείς, αλλά στο σχολείο να έχει καλή προσαρμογή. Μπορεί, όμως, οι αντιδράσεις αυτές να συνδέονται και με αντικειμενική δυσκολία του παιδιού στο σχολείο, και να χρειαστεί να συζητηθούν τρόποι που θα το εντάξουν καλύτερα στο σχολικό περιβάλλον.
Τρυφερότητα, κατανόηση, ακρόαση, ηρεμία, σταθερότητα, διάθεση ποιοτικού χρόνου, εμπιστοσύνη είναι μερικά μόνο από τα στοιχεί που χρειάζονται οι γονείς για να συνοδεύσουν τα παιδιά τους σε αυτό το καινούριο, δύσκολο, αλλά και τόσο γοητευτικό μεταβατικό στάδιο. Ας μην ξεχνάμε ότι κάθε αλλαγή, ευχάριστη ή δυσάρεστη, αντιστοιχεί σε απώλεια, αποχωρισμό από την παλιά γνώριμη κατάσταση και αποδοχή μιας καινούριας. Οπότε, αναμενόμενο είναι μικροί και μεγάλοι να χρειάζονται το χρόνο τους για να προσαρμοστούν σε αυτή.

Πότε θα πρέπει να καταφύγουμε σε κάποιον ειδικό;

Αν οι γονείς νιώθουν ότι δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν την ανησυχία τους, δυσκολεύονται να διαχειριστούν την αλλαγή και τα συναισθήματά τους, ίσως είναι χρήσιμο να μιλήσουν με κάποιον ειδικό, ώστε να βοηθηθούν να κατανοήσουν τους λόγους, που τους εμποδίζουν να ζήσουν αυτή την περίοδο με τη χαρά που τους αντιστοιχεί.
Επίσης, σε περιπτώσεις, που οι αντιδράσεις του παιδιού και η άρνησή του να πάει σχολείο παρατείνονται για μεγάλο χρονικό διάστημα, και αφού έχουν συζητήσει και με το εξειδικευμένο προσωπικό που είναι υπεύθυνο για τη φροντίδα του παιδιού, ίσως είναι καλό να απευθυνθούν σε κάποιον ειδικό, ώστε να βοηθηθούννα διερευνήσουν και να κατανοήσουν τους λόγους στους οποίους οφείλονται αυτές οι αντιδράσεις και να παράγουν τους τρόπους με τους οποίους θα στηρίξουν και θα βοηθήσουν το παιδί τους στο προχώρημά του.
Προϋπόθεση είναι να κατανοήσουν ότι το να απευθυνθούν σε κάποιον ειδικό δεν είναι ένδειξη αδυναμίας ή αποτυχίας. Αντίθετα, είναι ένδειξη θέλησης και επιθυμίας να φροντίσουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Tsalmatza5

 

Μαρία Τσαλματζά
Ψυχολόγος, Msc Ψυχική Υγεία


001namesstroke

003Anaptixistroke

002Astrologystroke

004Ipsosstroke

Η ομάδα μας

Πατήστε εδώ για να γνωρίσετε τη συντακτική ομάδα και τους συνεργάτες του LoveBaby.gr

Δημοσκόπηση

Ποια είναι η γνώμη σας για την αποθήκευση βλαστοκυττάρων;