• Print
  • Email

Έκλυση φυσιολογικού τοκετού

Τοκετός καλείται η διαδικασία εξόδου του εμβρύου, του πλακούντα και των εμβρυϊκών υμένων από την μήτρα, διαμέσου του πυελογεννητικού σωλήνα, μετά την 24η εβδομάδα της κύησης. Εάν η έξοδος του κυήματος επισυμβεί πριν από την 24η εβδομάδα, μετά την οποία θεωρητικά το έμβρυο είναι βιώσιμο, ονομάζεται έκτρωση ή αυτόματη αποβολή. Εάν ο τοκετός επισυμβεί μετά την 24η εβδομάδα και πριν από την συμπλήρωση της 36ης εβδομάδας ονομάζεται πρόωρος τοκετός.

Έκλυση του τοκετού

Ο ακριβής μηχανισμός έναρξης του τοκετού εξακολουθεί, παρά την εκτεταμένη έρευνα, να παραμένει άγνωστος. Η διερεύνηση της έκλυσης του τοκετού αποκτά ιδιαίτερη σημασία στον πρόωρο τοκετό, ο οποίος παραμένει η σημαντικότερη αιτία νεογνικής νοσηρότητας και θνησιμότητας.

Φαίνεται ότι πολλοί παράγοντες ενοχοποιούνται για την έκλυση του τοκετού και θα ήταν απίθανο μία μόνο αιτία να θεωρηθεί επαρκής για την ερμηνεία του φαινομένου. Διάφοροι βιοχημικοί μηχανισμοί, οι οποίοι ρυθμίζονται από την εμβρυοπλακουντιακή μονάδα, ενέχονται, σύμφωνα με τις μέχρι σήμερα γνώσεις, στην έναρξη του τοκετού.

Έχουν διατυπωθεί διάφορες θεωρίες για το θέμα αυτό. Οι πλέον επικρατέστερες είναι η θεωρία της πτώσης των επιπέδων της προγεστερόνης (η προγεστερόνη ασκεί χαλαρωτική δράση στο μυομήτριο), η θεωρία της οξυτοκίνης (η οξυτοκίνη έχει ωδινοποιητική δράση) και η θεωρία της εμβρυομητρικής επικοινωνίας.
Είναι γνωστό ότι η τονικότητα του μυομητρίου ρυθμίζεται από ουσίες με μητροτονική και μητροσυσπαστική δράση (προσταγλανδίνες, οξυτοκίνη, αγγειοτενσίνη Π, βαζοπρεσίνη και βραδυκινίνη), και οι οποίες παράγονται από την εμβρυοπλακουντιακή μονάδα.

Η μέχρι τώρα έρευνα έδειξε ότι προς το τέλος της κύησης παρατηρείται μία έντονη δραστηριοποίηση του φθαρτού με αύξηση της παραγωγής αραχιδονικού οξέος (πρόδρομη ουσία των προσταγλανδινών). Εξάλλου, αύξηση των προσταγλανδινών, που παράγονται από τον φθαρτό, προκαλεί η αύξηση των επιπέδων της οξυτοκίνης. Επίσης, αύξηση της παραγωγής προσταγλανδινών από την εμβρυοπλακουντιακή μονάδα προκαλείται και από την πτώση των επιπέδων της προγεστερόνης. Τέλος, πιστεύεται ότι προς το τέλος της κύησης αυξάνει η συγκέντρωση των υποδοχέων της οξυτοκίνης στο μυομήτριο.

Φαίνεται ότι το έναυσμα για την κινητοποίηση όλου αυτού του ωδινοποιητικού μηχανισμού δίνει η αύξηση της έκκρισης της κορτιζόλης από τα επινεφρίδια του εμβρύου. Τα αυξημένα επίπεδα κορτιζόλης έχουν ως αποτέλεσμα την ελάττωση της παραγωγής προγεστερόνης (ανασταλτική δράση στο μυομήτριο) και αύξηση της παραγωγής των οιστρογόνων οιστρόνης και οιστραδιόλης (διεγερτική δράση στο μυομήτριο) από την εμβρυοπλακουντιακή μονάδα. Οι μεταβολές αυτών προκαλούν εν συνεχεία αύξηση της έκκρισης προσταγλανδινών από τον πλακούντα και το μυομήτριο, οι οποίες αυξάνουν την δραστηριότητα της μήτρας καθώς και την έκκριση οξυτοκίνης από την υπόφυση της μητέρας. Έχει ακόμη παρατηρηθεί ότι η αυξημένη διάταση της μήτρας, όπως για παράδειγμα στο υδράμνιο, στην πολύδυμη κύηση, στο υπέρβαρο έμβρυο, δυνατόν να είναι αιτία έναρξης του τοκετού.

Τέλος, έχουν ενοχοποιηθεί για την έναρξη του τοκετού και διάφοροι άλλοι παράγοντες, όπως η αύξηση ελευθέρων ιόντων Ca++, τα οποία συνδεόμενα με την μυοσίνη των μυϊκών κυττάρων ενεργοποιούν τον ωδινοποιητικό μηχανισμό, καθώς και εξωγενείς παράγοντες, όπως οι διακυμάνσεις της έντασης του φυσικού φωτός με αδιευκρίνιστο μέχρι στιγμής μηχανισμό.

 

Θάνος Παράσχος
Μαιευτήρας-Γυναικολόγος
www.ivf-embryo.gr


001namesstroke

003Anaptixistroke

002Astrologystroke

004Ipsosstroke

Η ομάδα μας

Πατήστε εδώ για να γνωρίσετε τη συντακτική ομάδα και τους συνεργάτες του LoveBaby.gr

Δημοσκόπηση

Ποια είναι η γνώμη σας για την αποθήκευση βλαστοκυττάρων;